NADSON Siemion Jakowlewicz, ur. 14 (26) XII 1862 Petersburg, zm. 19 (31) I 1887 Jałta, poeta. Debiutował jako liryk w 1878 wierszem Na zarie (O świcie). Jego liryka wiernie oddawała nastroje społeczne po opadnięciu fali rewolucyjnej. W 1885-86 wydał trzykrotnie zb. Stichotworienija (Wiersze). Motywy smutku, zmęczenia, sceptycyzmu łączą się w liryce N. z tendencjami społecznymi, uwidocznionymi zwłaszcza w programowym wierszu Piewca (Piewiec, 1881) i w utworze sławiącym działalność rewolucyjną Na mogile Giercena (1886, Na grobie Hercena). W ostatnich latach życia ujawniły się w poezji N. tony tragiczne, m.in. w wierszach: Umierła moja muza (1885, Zmarła moja muza), Da, mołodost' proszla (1885, O tak, młodość minęła). Do ponad 100 melodyjnych i lirycznych wierszy N. napisali muzykę C. Cui, A. Rubinstein, E. Naprawnik.
