NAROWCZATOW Siergiej Siergiejewicz, ur. 3 X 1919 Chwałyńsk (obwód saratowski), zm. 22 VII 1981 Moskwa, poeta i działacz kultury, redaktor miesięcznika "Nowyj Mir" (1974-81). Ukończył Moskiewski Instytut Filozofii, Historii i Literatury (1941) oraz Instytut Literacki im. M. Gorkiego (1941). Jako ochotnik brał udział w wojnie, skąd wyniósł przeżycia, które stały się głównym tematem całej jego twórczości poetyckiej. Debiutował tomem wierszy Kostior (Ognisko) dopiero w 1948. Temat wojny ujął w charakterystycznym surowym stylu realiów dramatu wojennego. Wiersze frontowe N. to swoista kronika poetycka. Także w liryce intymnej N. tego okresu uczucia osobiste ukazane zostały przez pryzmat przeżyć wojennych. W kolejnych zb. styl publicystyczny zaczął wyraźnie dominować. Ostatnie zbiorki: Pios, diewczonka l poet (1965, Pies, dziewczynka i poeta), Czetwiert' wieka (1965, Ćwierćwiecze), Szyr' (1979, Przestrzenie) poszerzyły tematykę poezji N. o motywy refleksyjno-filozoficzne, związane z miejscem sztuki w dziejach ludzkości, sensem życia oraz rolą człowieka w walce o dobro i humanizm. W całej twórczości N., począwszy od cyklu wierszy Siemion Dieżniew (1941, nowa redakcja 1964, Siemion Dieżniew), przewija się temat dziejów Rosji, postrzeganych z perspektywy współczesnego człowieka. Szczególne uznanie krytyki zyskał poemat Wasilij Buslajew (pierwsza wersja 1957-60, druga 1973, Wasilij Busłajew) nawiązujący do bylin cyklu nowogrodzkiego. N. pisał także opowiadania, np. Absolut (1980, Absolut). Pokaźną część spuścizny N. stanowią publikacje krytyczne- i teoretycznoliterackie: Linka Lermontowa (1964, Liryka Lermontowa), tom artykułów Poezija w dwiżenii (1966, Poezja w ruchu), Nieoby-czajnoje litieraturowiedienije (1970, Niezwykłe literaturoznawstwo), Atlantida riadom stoboj (1972, Atlantyda obok ciebie) oraz Żywaja nęka (1974, Żywa rzeka). Opublikował też tom wspomnień My wchodim w żyzń (1978, Wchodzimy w życie), w których - podobnie jak w liryce wojennej - przewijają się wątki polskie.
