NIELEDINSKI-MIELECKI Jurij Aleksandrowie z, ur. 6 (17) IX 1752 Moskwa, zm. 13 (25) II 1829 Kaługa, poeta. Pochodził ze znakomitego rodu - protoplastą był Stanisław (syn Jana) Mielecki, który wyjechał z Polski w 1425 i osiedlił się w Rosji. N.-M. krótko studiował na uniwersytecie w Strasburgu. W 1770-85 służył w wojsku. Na własną prośbę brał udział w I wojnie tureckiej. Był radcą tajnym, senatorem, ministrem Pawła I; w 1813-25 był senatorem i pracował w Radzie Towarzystwa Szlachetnie Urodzonych Dziewcząt. W 1770 rozpoczął twórczość poetycką. Pisał ody, listy poetyckie i pieśni. Dużym powodzeniem cieszyła się jego liryka, zaś w klasycy stycznych odach sławił nie tylko męstwo, ale i wewnętrzne przeżycia bohaterów. W ślad za A. Sumarokowem wprowadził do poezji motywy ludowe. Pisał wiersze żartobliwe. Znany był również jako tłumacz. Okres największej aktywności literackiej rozpoczął w 1786. Zbliżył się wówczas z M. Chieraskowem, I. Dmitrijewem i N. Karamzinem. Największą sławę przyniosły N.-M. wiersz Modlitwa (Molitwa) i kilka stylizowanych pieśni lat 70.: Wyjdu ja na rieczeńku (Wyjdę nad rzeczułkę), Mitaja wieczór sidieła (Kochana siedziała wieczorem). Wśród ód i chórów wymienić należy: Oda na pobiedu pod Maczinom (Oda na zwycięstwo pod Maczynem), Strofy na mir s turkami (1774, Strofy na pokój z Turkami), Na konczinu kniazia Dołgorukogo-Krymskogo (Na śmierć kniazia Dołgorukiego-Krymskiego). Przetłumaczył - prócz wierszy - dwa akty z tragedii Woltera Zaira. Za życia poety jego wiersze drukowały: "Sobie-siednik Lubitielej Russkogo Słowa", "Moskowskij Żurnał", "Cztienije dla Wkusa", "Wiestnik Jewropy", "Aonidach" i in.
